تابستان امسال خیلی مرا به یاد کودکی هایم انداخت. قطعی های برق فراوان، گرما، تاریکی...

اما خیلی چیزها هم بر خلاف گذشته پیشرفته و تکنولوژیک شده بود. برخلاف آن سالهای دور، حالا خیابانها شلوغ و پرترافیک بودند. دولت الکترونیک شده بود، همه جا پرونده های دستی و کاغذی جایش را به کامپیوتر و مانیتور و پرینتر داده بود. هر فردی یک تلفن همراهش بود. وووووو خیلی چیزهای دیگر.

توی آن شلوغی و ترافیک، قطع برق باعث می شد که صف های بنزین طولانی تر و طولانی تر شوند. سر چهارراه ها قطع برق چراغ قرمز مردم را مدتها معطل می کرد و ترافیک گره می خورد. به هر اداره ای سر می زدی کارت راه نمی افتاد چون کامپیوترها بدون برق کار نمی کردند. و از همه تاسف بارتر اختلالات درمانی در بیمارستانها بود. جراحی سزارین زیر نور چراغ قوه و مبایل از آن حرفهایی بود که هیج کس فکر نمی کرد در قرن بیست و یکم اتفاق بیفتد، مگر در شراطی بحرانی و جنگ.

تابستان تمام شد. مثل برق. تا ببینیم پاییز و زمستانمان چطور خواهد گذشت.