باز هم دوم خرداد دیگری رسید. روزی که تا پیش از سال هفتاد و شش معنای خاصی نداشت و پس از آن دیگر هرگز روزی مانند روزهای دیگر نخواهد بود.
کاری به امیدها و آرزوهای برباد رفته ندارم. کاری به اشتباهات یا کارهای درست و بجا ندارم. کاری به قهرمانی ها و شهادتها و داستانی که پس از آن بر ما گذشت ندارم. دوم خرداد همچنان یک حماسه است. شاید حماسه ای اتفاقی باشد، شاید فکر شده. اما به هر حال دوم خرداد یک روز حماسی است.
روزی که مفهوم اصلاحات با «مردم» و نه با قهرمانان آنان آغاز شد. مردمی که برای نتیجه ای متفاوت اقدام کردند. آنچه از دستشان بر می آمد در قالب یک «حرکت مدنی»، «حرکت قانونی»، «حرکت دمکراتیک» کردند و موجب تغییر شدند. روزی که قدرت رای مفهوم خود را نمایاند. و مردم در این سرزمین از طریق یک عمل اصلاحی، و دمکراتیک، نه عملی انقلابی اعتراض کردند و منشأ اثر شدند.

دوم خرداد از همین امروز مبارک!