کشورهایی که سیاست خارجی جهان سومی (A) و پرستیژی دارند با کشورهایی که سیاست خارجی شان در دنیا لج همه را در آورده و معمولا کسی توانایی مقابله با آن را ندارد (B) یک تفاوت هایی دارد. مثلا:
کشور جهان سومی(A): نگاه می کند که سفارت آن کشور لج درآر در کدام خیابان است. بعد اسم آن خیابان را به نام شهیدی که علیه نظام آن کشور مبارزه کرده و و در کشور لج درآر منفور است نام گذاری می کند. (منظورم مصر نیست. منظورم خیابان بابی ساندز است و سفارت انگلستان)
واکنش کشورB: هیچ!

مثال دوم:
کشور A: باغی که محل سکونت اعضای شماست (یعنی کشور B)و شونصد سال پیش به شما واگذار شده و تا کنون هم هیچ ادعایی در باب آن از طرف ما مطرح نبوده مال شما نیست. آن را دزدیده اید. یالا پسش بدهید! (در ادامه نمایندگان مجلس هم وارد می شوند و نامه می نویسند و تصرف غیر قانونی باغ را توسط دولت B محکوم می کنند.)
واکنش کشور B: هیچ!

مثالها زیاد است. کاش یک روزی سیاست خارجی کشور ما هم با توجه به منافع و مصالح ملی مثل کشورهای گروه B می شد.