هیچ دقت کرده اید که گاهی بیش از اینکه برای هویت ملی خود به عنوان یک جمع احساسات نشان دهیم، به هویتی که شرکت های چند ملیتی ایجاد کرده اند احساس تعلق می کنیم؟ مثلا پژو 206 بخشی از هویت ما می شود، یا ویندوز، یا مثلا فوتوشاپ!
گاهی این هویت جدید فراگیر تر است، گاهی محدودتر و مربوط به عده ای خاص. مثلا همه در هویتی که کوکا کولا برایمان ساخته شریکیم، ولی شاید عده کمتری نسبت به یونایتد کالرز آو بنتون احساسات نشان بدهند. آن مرغ های سوخاری اسمش «کنتاکی» است! و مایع ظرفشوی «ریکا»!
خنده دارتر اینکه با بودن همین چیزهایی که تبدیل به نوعی «هویت مشترک» برای ما شده، حتی می توانیم با بیگانگانی که به طور انتزاعی احساس دشمنی می کنیم، همدلی هم پیدا کنیم. مثلا سر سفره ما و یک اسرائیلی همزمان پپسی وجود دارد. ما و او هر دو به نفع شرکت پپسی کولا با علاقه و اشتیاق عمل می کنیم!! این هم از برکات عجیب جهانی شدن.