دلم می خواست امروز در این گردهمایی در انجمن صنفی روزنامه نگاران شرکت کنم، ولی متاسفانه به دلایل شخصی نمی توانم. اگر می شد، روحم را می فرستادم آنجا از قول خودم.
درست است که:
گوش اگر گوش تو و ناله اگر ناله من/ آنچه البته به جایی نرسد فریاد است!
و درست است که به حادثه اعتراض کردن معنایی ندارد. اما می شود سوال کرد، توضیح خواست، همدردی کرد. بالاخره اگر عضوی از جامعه ای هستیم که عده ای از اعضای آن به دلیلی کشته شده اند، خوب است دلیل آنرا بپرسیم، بدانیم، و لااقل باشیم. معتقدم این کار از هیچ کار نکردن بهتر و ارزشمندتر است.
نظرات
آيندهي آبي :
البته فرياد به جايي ميرسد؛ چرا كه اين تنها صداست كه ميماند. بستگي به اين دارد كه آن جا را كجا در نظر آوريم. اگر گوش قدرتمداران است كه البته كر است و نميشنوند. دوم اين كه اعتراض به حادثه نيست كه بيمعنا باشد، اعتراض به يك رخداد است؛ رخدادي كه عوامل فردي، اجتماعي، سياسي و ايدئولوژيك و روابط نامتعادل و نامتوازن سياست داخلي و خارجي نيز در شكلگيري و تداوم آن نقش مهمي بازي ميكند.
آيندهي آبي - December 10, 2005 11:06 AM
پدر اروند :
بايد اعتراف كنم كه از انتظار عكس العمل بيشتر و آشكارتري دست كم در فضاي مجازي يا در گروه داشتم...
موفق باشي ... هر چند كه خيلي رمزآلود شدي!
پدر اروند - December 11, 2005 11:08 AM