من مادرم، و چون مادرم منظره کودکان چرک و ژنده پوش سر چهاراه ها برایم هرگز عادی نمی شود. و چون مادرم دیدن شکفتن هر کودکی شادم می کند و دیدن مظلومیت هر کودکی حالم را دگرگون می کند.
یک داروخانه در یکی از شهرک های اطراف تهران، نزدیک بهشت زهرا. بچه ی 3-4 ساله اش را آورده بود که برایش پمادی چیزی بگیرد. آخر حشره ای، جانوری، بالای چشم بچه را نیش زده بود و حالا آنقدر ورم کرده بود که چشمش به زحمت باز می شد.
دکتر داروخانه گفت: اینو حتما باید ببرید دکتر.
ولی پدر بچه می گفت: اوووووه! 1500 تومن پول ویزیت بدم به خاطر این؟ بابا یه پماد بده ما بریم!
عاقبت راضی شدند بچه را ببرند دکتر. وقتی برگشتند یک نسخه دستشان بود با انواع آنتی بیوتیک و دارو. چشم بچه عفونت کرده بود و عفونت وارد خونش شده بود.
-5000 تومن پول دارو؟؟ می دونستم اینا راهیه برای اینکه پول از آدم بگیرین. و گرنه با یه پماد مشکلش حل می شد. چیزی نشده که!!!
و از دکتر داروخانه اصرار که حتما آنتی بیوتیک را تا آخر مصرف کنید، یک وقت سهل انگاری نکنید.
نه! سفره رنگین نخواستیم. پول نفت را هم همچنان نخواستیم! نگرانی های روزمره زندگی ما را کم کنید. که آنقدر مرکز بهداشت به خصوص در جاهای محروم تر داشته باشیم که برای بردن بچه مان تنبلی و امروز و فردا نکنیم. که دیگر برای بچه های ما پول دارو ازمان نگیرید. که بچه ها همچنان وصله تن و عزیز پدرو مادرشان بمانند، نه یک مزاحم و قوز بالا قوز روی زندگی شان.
توضیح: تامین اجتماعی، در بسیاری کشورها تمام کودکان را تا پایان نوجوانی تحت پوشش می گیرد و درمان و داروی رایگان در اختیارشان قرار می دهد.
سوال: فکر کردید من به این دولت امیدوارم؟!
نظرات
سجاد :
سلام. به ملت چه طور؟ امیدی هست؟
سجاد - September 7, 2005 12:10 AM
زهرا :
شاید هنوز برای رای صادر کردن زود باشه...گرچه سالی که نکوست از بهارش پیداست!!!!
زهرا - September 7, 2005 11:44 AM
majid rostami :
تا وقتی بیمه خصوصی ممنوع است / کار گاه زیر 10نفر از قانون کار خارج / سن باز نشستگی 35 سال / 2 سال خدمت عمومی / دانشگاه آزاد بی در و پی کر / استخدام رسمی ممنوع / با دنیا آزاد و امریکا دشمنی هست /.... آنچه به جایی نرسد فریاد است
majid rostami - September 7, 2005 7:19 PM
ساروي كيجا :
فكر كردي دولت ديگه يا حتا حكومت ديگه كاري مي كنه ؟؟ خانه از پاي بست ويران است . فرهنگ مردم ما از بيخ و بن از بين رفته . وگرنه مي شه گرسنگي كشيد و دارو رو تا آخر به بچه داد . مي شه فهميد كه دكتر رفتن واسه توليد درآمد نيست . چي بگم . بدبخت اون بچه . نمي دونم چرا اين خانواده ها انقدر هم بچه مي زان .
ساروي كيجا - September 14, 2005 9:25 PM