ما این دوره رو بالاخره می گذرونیم. تو برای خودت، منم برای خودم. می تونستیم همدیگرو تنها نگذاریم. می تونستیم به هم کمک کنیم تا این خفقان آسون تر بگذره. ولی دور افتادیم از همدیگه. تو رفتی برای خودت سکوت کردی و منم برای خودم. تو همه ش اخم کردی، من همه ش لبخند زدم. بعد تو همه ش لبخند زدی و من همه ش اخم کردم. چون هر دو ناراحت بودیم. ولی نتونستیم تو ناراحتی هم شریک باشیم. به جای اینکه اشتراک ناراحتی ما بارمون رو سبک تر کنه، اونو سنگین تر کرد. دو برابرش کرد. شد قوز بالا قوز.

حالا من به سکوت خودم ادامه می دم. تو هم به سکوت خودت ادامه می دی. این طوری بهتره. دیگه حوصله ای برای فریاد نمونده راستش.